Yüküm Yok PDF oku, PDF kitap depomuzda, Mine Gencel Bek tarafından kaleme alınan Yüküm Yok isimli kitabı siz değerli okurlarımız...
Müteessir Aşk PDF Oku
![Müteessir Aşk PDF Oku](https://pdfdeposu.net/wp-content/uploads/2024/03/wi220-6246.jpeg)
Müteessir Aşk PDF oku, PDF kitap depomuzda, İbrahim Halil Özdemir tarafından kaleme alınan Müteessir Aşk isimli kitabı siz değerli okurlarımız için hazırladık. 9786256787414 dilinde ve 1. Hm. Kağıt ebatında basılan ayrıca TÜRKÇE sayfadan oluşan Müteessir Aşk kitabı 124 olarak yayınlanmıştır. Müteessir Aşk kitabını 29.12.2023 numarası ile orijinalliğini sorgulayabilirsiniz. Müteessir Aşk PDF Oku.
Müteessir Aşk PDF Oku
“Ruşen, bütün manaların var olduğu bir gezegendi.”
“İnsan, kendini kıymetli hissettiği yerde keşfedermiş.”
“Yeryüzünün en keskin bıçağı, Ruşen’in gözleriydi.”
Kadınları ve atları, arabalarıyla birlikte aldılar. Öldürdükleri erkekleri yolun kenarına çekip sonradan dağların arasına doğru süzüldüler. Delirmek üzereydim. Bu yapılanlar âdeta vahşetti. Artık birilerinin, nasıl Fransızlara dur dendiyse bunlara da dur demesi gerekiyordu.
“Ey beyaz kâğıt, bugün ne oldu biliyor musun? Ben başardım, Ruşen’in babası onu bana verdi. İki hafta sonra düğünümüz var fakat benim elimde hiçbir şey yok. Ne beş kuruş para ne Ruşen’e takacak bir ziynet eşyası. Bu durum beni çok üzüyor. Bu durumun müteessir olması beni çok düşündürüyor. Şimdi nasıl yapacağımı bilmiyorum. Yokluğun içinden çıkan bir delikanlının, bir ağanın kızını istemesi ve isteğine ulaşması, sefaletinin verdiği müşkül durumdan dolayı sevdiği kıza bir şeyler yapamaması beni çok üzüyor. İsterim ki ellerimle Ruşen için kilolarca takı ve ziynet eşyası armağan etmek fakat yokluğun kader olduğunu dile getiriyorlar. Bu kez kaderime boyun eğip kabulleneceğim. En kötü ihtimalle köyümüzdeki evi satacağım. Bir yolunu bulacağım fakat o ev dedemden yadigâr. Babam normal olsaydı muhakkak sattırmazdı.”
“İnsan, kendini kıymetli hissettiği yerde keşfedermiş.”
“Yeryüzünün en keskin bıçağı, Ruşen’in gözleriydi.”
Kadınları ve atları, arabalarıyla birlikte aldılar. Öldürdükleri erkekleri yolun kenarına çekip sonradan dağların arasına doğru süzüldüler. Delirmek üzereydim. Bu yapılanlar âdeta vahşetti. Artık birilerinin, nasıl Fransızlara dur dendiyse bunlara da dur demesi gerekiyordu.
“Ey beyaz kâğıt, bugün ne oldu biliyor musun? Ben başardım, Ruşen’in babası onu bana verdi. İki hafta sonra düğünümüz var fakat benim elimde hiçbir şey yok. Ne beş kuruş para ne Ruşen’e takacak bir ziynet eşyası. Bu durum beni çok üzüyor. Bu durumun müteessir olması beni çok düşündürüyor. Şimdi nasıl yapacağımı bilmiyorum. Yokluğun içinden çıkan bir delikanlının, bir ağanın kızını istemesi ve isteğine ulaşması, sefaletinin verdiği müşkül durumdan dolayı sevdiği kıza bir şeyler yapamaması beni çok üzüyor. İsterim ki ellerimle Ruşen için kilolarca takı ve ziynet eşyası armağan etmek fakat yokluğun kader olduğunu dile getiriyorlar. Bu kez kaderime boyun eğip kabulleneceğim. En kötü ihtimalle köyümüzdeki evi satacağım. Bir yolunu bulacağım fakat o ev dedemden yadigâr. Babam normal olsaydı muhakkak sattırmazdı.”
YAZAR BİLGİSİ
YORUMLAR