Hücrem / Selimiye Üçlemesi 1 PDF oku indir, PDF kitap depomuzda, Yılmaz Güney tarafından kaleme alınan Hücrem / Selimiye Üçlemesi...
Kadınlar Otobüsü PDF Oku
![Kadınlar Otobüsü PDF Oku](https://pdfdeposu.net/wp-content/uploads/2024/04/wi220-4698.jpeg)
Kadınlar Otobüsü PDF oku, PDF kitap depomuzda, Şenay Eser tarafından kaleme alınan Kadınlar Otobüsü isimli kitabı siz değerli okurlarımız için hazırladık. 9786052494424 dilinde ve Kitap Kağıdı ebatında basılan ayrıca TÜRKÇE sayfadan oluşan Kadınlar Otobüsü kitabı 304 olarak yayınlanmıştır. Kadınlar Otobüsü kitabını 11.06.2019 numarası ile orijinalliğini sorgulayabilirsiniz. Kadınlar Otobüsü PDF Oku.
Kadınlar Otobüsü PDF Oku
Gülsün yorganını öyle çekiştirmişti ki, Kadir kımıldayıp homurdanınca kendine geldi. Sıkıca tutunduğu şey tahta değil yorgandı ama elleri acımış, bütün vücudu soğuk suda beklemiş gibi üşümüştü. Yarı uykulu yarı uyanık, hayal ile rüya arasında bir yerlerdeydi.
Fulya’nın popüler bilim dergilerinde okuduğu bir araştırmayı hatırladı. Suyun içinde deri hücreleri hemen hemen yirmi dakikada açılıyor ve parmaklar buruşuyordu. Buruşmuş parmakların maddeyi tutması da kolaylaşıyordu. Su; parmaklarını yirmi dakikada, sudan nedenlerle yaşadığı şiddet de beynini yirmi yılda uyuşturmuştu işte.
Kuruyan boğazından nefes geçmiyor, ciğerlerine su kaçmış gibi öksürmek istiyordu. Kalktı, koca bir bardak suyu göğsüne döke döke içti. Salona geçti. Kafası yemek kitabının arasında sakladığı şu kanun metnine takılmıştı. Açıp baktı uykulu gözlerle; bir şey aradı. Tahtaya tutunma düşüncesi nereden gelmişti aklına, hatırlamaya çalıştı. Yirmibeşinci madde, meşru savunma diye bir şeyler dile getiriyordu adeta kendisine.
Rüyası yarım kalmıştı, kâbus demek daha doğru idi. Mahkemeyi zihninde yaratıp filmi bitirdi.
“Hâkim Bey,” dedi. “Ben zaten yirmi yıl işkence çektim diye karşınızdayım. Siz bana, ilave bir yirmi yıllık ceza veriyorsunuz. Çektiğime saymanız gerekmez mi? İnsan, suçunun cezasını biri peşin biri vadeli olarak iki kez çeker mi? Bu Allah’tan reva mı, adalet bu mu?”
Fulya’nın popüler bilim dergilerinde okuduğu bir araştırmayı hatırladı. Suyun içinde deri hücreleri hemen hemen yirmi dakikada açılıyor ve parmaklar buruşuyordu. Buruşmuş parmakların maddeyi tutması da kolaylaşıyordu. Su; parmaklarını yirmi dakikada, sudan nedenlerle yaşadığı şiddet de beynini yirmi yılda uyuşturmuştu işte.
Kuruyan boğazından nefes geçmiyor, ciğerlerine su kaçmış gibi öksürmek istiyordu. Kalktı, koca bir bardak suyu göğsüne döke döke içti. Salona geçti. Kafası yemek kitabının arasında sakladığı şu kanun metnine takılmıştı. Açıp baktı uykulu gözlerle; bir şey aradı. Tahtaya tutunma düşüncesi nereden gelmişti aklına, hatırlamaya çalıştı. Yirmibeşinci madde, meşru savunma diye bir şeyler dile getiriyordu adeta kendisine.
Rüyası yarım kalmıştı, kâbus demek daha doğru idi. Mahkemeyi zihninde yaratıp filmi bitirdi.
“Hâkim Bey,” dedi. “Ben zaten yirmi yıl işkence çektim diye karşınızdayım. Siz bana, ilave bir yirmi yıllık ceza veriyorsunuz. Çektiğime saymanız gerekmez mi? İnsan, suçunun cezasını biri peşin biri vadeli olarak iki kez çeker mi? Bu Allah’tan reva mı, adalet bu mu?”
YAZAR BİLGİSİ
YORUMLAR