Weysel Paradoksu PDF oku indir, PDF kitap depomuzda, Hasan Yurtoğlu tarafından kaleme alınan Weysel Paradoksu isimli kitabı siz değerli okurlarımız...
Olmayışın Habil’i PDF Oku
![Olmayışın Habil’i PDF Oku](https://pdfdeposu.net/wp-content/uploads/2024/05/wi220-1592.jpeg)
Olmayışın Habil’i PDF oku, PDF kitap depomuzda, Yunus Bektaşoğlu tarafından kaleme alınan Olmayışın Habil’i isimli kitabı siz değerli okurlarımız için hazırladık. 9786052027790 dilinde ve Kitap Kağıdı ebatında basılan ayrıca TÜRKÇE sayfadan oluşan Olmayışın Habil’i kitabı 232 olarak yayınlanmıştır. Olmayışın Habil’i kitabını 18.11.2020 numarası ile orijinalliğini sorgulayabilirsiniz. Olmayışın Habil’i PDF Oku.
Olmayışın Habil’i PDF Oku
“Eradikasyon” ve “Anısız Adam” adlı distopya türündeki felsefi romanların yazarı Yunus Bektaşoğlu’nun yeni ve çarpıcı eseri: “Olmayışın Habil’i”
Yetmiş yıl önce bugün bir çatlak, anne olarak yetmişti sana. Böylelikle her eksik, her açılan yara senin için anneni hatırlamak olacaktı. Kabul etmeliyim ki, bir evlat için müthiş bir anıydı bu. Böylelikle vahşetini duygusal bir zemine çekiyor ve öldürmek ne kelime efendim yalnızca annenin anısına saygı gösteriyordun. Delirmenin kutsallığına inanalım. Bir düşüncesin yaratmış olduğu işkenceye bakarak mı kim olduğuna vereceksin, yoksa o fikir dediğin şeyin ta kendisi mi işkence? Bu soruya asla bir yanıt bulamayacaksın canavar. O arayışın kendisi en fazla da kayboluşunu olabilecek kılıyor; ki senin yanıt bulmak gibi bir niyetin olmadı hiç. Sana bir cellat olduğun öğretildi ve sen bunu kabul ettin.
Ölümün silindiği yerde bir leke soğuyacaktır ve ben senin doğurduğun bu ölümün sahibi bulunacağım. Artık ölüm benimdir…
Bak işte anlamadığın nasıl da belli. Yeniden anlatacağım. Dediğim şey; bir şeyin varlığı ile yokluğu ile alakalı değil, aksine insanla alakalıydi. Şunu demeye çalıştım: Sen umut edene kadar umut, sen inanana kadar gerçek ile inanç, sen yaşayana kadar yaşam ve sen ölene kadar ölüm yok…
Yetmiş yıl önce bugün bir çatlak, anne olarak yetmişti sana. Böylelikle her eksik, her açılan yara senin için anneni hatırlamak olacaktı. Kabul etmeliyim ki, bir evlat için müthiş bir anıydı bu. Böylelikle vahşetini duygusal bir zemine çekiyor ve öldürmek ne kelime efendim yalnızca annenin anısına saygı gösteriyordun. Delirmenin kutsallığına inanalım. Bir düşüncesin yaratmış olduğu işkenceye bakarak mı kim olduğuna vereceksin, yoksa o fikir dediğin şeyin ta kendisi mi işkence? Bu soruya asla bir yanıt bulamayacaksın canavar. O arayışın kendisi en fazla da kayboluşunu olabilecek kılıyor; ki senin yanıt bulmak gibi bir niyetin olmadı hiç. Sana bir cellat olduğun öğretildi ve sen bunu kabul ettin.
Ölümün silindiği yerde bir leke soğuyacaktır ve ben senin doğurduğun bu ölümün sahibi bulunacağım. Artık ölüm benimdir…
Bak işte anlamadığın nasıl da belli. Yeniden anlatacağım. Dediğim şey; bir şeyin varlığı ile yokluğu ile alakalı değil, aksine insanla alakalıydi. Şunu demeye çalıştım: Sen umut edene kadar umut, sen inanana kadar gerçek ile inanç, sen yaşayana kadar yaşam ve sen ölene kadar ölüm yok…
YAZAR BİLGİSİ
YORUMLAR