Kayıp Konuşmacı PDF oku indir, PDF kitap depomuzda, Faruk Uysal tarafından kaleme alınan Kayıp Konuşmacı isimli kitabı siz değerli okurlarımız...
Sen Güneş Kokuyorsun Daha! PDF Oku
![Sen Güneş Kokuyorsun Daha! PDF Oku](https://pdfdeposu.net/wp-content/uploads/2024/04/wi220-3794.jpeg)
Sen Güneş Kokuyorsun Daha! PDF oku, PDF kitap depomuzda, Haydar Ergülen tarafından kaleme alınan Sen Güneş Kokuyorsun Daha! isimli kitabı siz değerli okurlarımız için hazırladık. 9786052981740 dilinde ve Kitap Kağıdı ebatında basılan ayrıca TÜRKÇE sayfadan oluşan Sen Güneş Kokuyorsun Daha! kitabı 136 olarak yayınlanmıştır. Sen Güneş Kokuyorsun Daha! kitabını 03.03.2022 numarası ile orijinalliğini sorgulayabilirsiniz. Sen Güneş Kokuyorsun Daha! PDF Oku.
Sen Güneş Kokuyorsun Daha! PDF Oku
Sen Güneş Kokuyorsun Daha!
İnsan Kısadır
Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum
ve bilmezden gelir kısalığını, bilseydi
yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi,
Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da
az söyler, usul söyler, pir söylerdi bir de
adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir
yaparlar derdi, piyade olduğumu da gördü şiir yazdığımı da,
küçücük bir büyükanneydi, onu yitirince anladım
kısacıkmış her şey, insan kısaymış ağaçtan, ikindiden,
elmadan, güneşten, kardan, yağmurdan,
gölgemiz bile bizden uzunmuş, ya çocukluk,
o da rüyasından kısaymış meğer, adeta altı kardeş
nöbetleşe rüya görsek hepimizden bir çocukluk belki
çıkarmış, “bu dünya bir pencere” türküsünü söylerdi de
anlamazdık, bu dünyaya alıştık, şimdi zor geliyor
dünya çapından gitmek, arada bir rüyama geliyor, kısacık
kalıyor, bir gülümseme kadar, “çok uzatma” diyor
“şiiri, kimse anlamaz ve ömrün de uzamaz bundan,”
insan yanlışlarıyla büyür, aşkı uzun boylu sanırdım
anladım ama, ne zaman, harflerinden de kısaymış aşk,
arada bir yazıncaya kadar geçiyor, arada bir zaman alıyor
aşkı içimizdeki ormandan kurtarmak, aşk kısa, şiir uzun,
sözgelimi bir ağaç kaybolsa da orman yine orman,
ya bir harfli kaybolsa, zaten kaç harf ki insan?
İnsan Kısadır
Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum
ve bilmezden gelir kısalığını, bilseydi
yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi,
Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da
az söyler, usul söyler, pir söylerdi bir de
adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir
yaparlar derdi, piyade olduğumu da gördü şiir yazdığımı da,
küçücük bir büyükanneydi, onu yitirince anladım
kısacıkmış her şey, insan kısaymış ağaçtan, ikindiden,
elmadan, güneşten, kardan, yağmurdan,
gölgemiz bile bizden uzunmuş, ya çocukluk,
o da rüyasından kısaymış meğer, adeta altı kardeş
nöbetleşe rüya görsek hepimizden bir çocukluk belki
çıkarmış, “bu dünya bir pencere” türküsünü söylerdi de
anlamazdık, bu dünyaya alıştık, şimdi zor geliyor
dünya çapından gitmek, arada bir rüyama geliyor, kısacık
kalıyor, bir gülümseme kadar, “çok uzatma” diyor
“şiiri, kimse anlamaz ve ömrün de uzamaz bundan,”
insan yanlışlarıyla büyür, aşkı uzun boylu sanırdım
anladım ama, ne zaman, harflerinden de kısaymış aşk,
arada bir yazıncaya kadar geçiyor, arada bir zaman alıyor
aşkı içimizdeki ormandan kurtarmak, aşk kısa, şiir uzun,
sözgelimi bir ağaç kaybolsa da orman yine orman,
ya bir harfli kaybolsa, zaten kaç harf ki insan?
YAZAR BİLGİSİ
YORUMLAR