Esrarengiz Kasaba PDF oku, PDF kitap depomuzda, Osman Ercan tarafından kaleme alınan Esrarengiz Kasaba isimli kitabı siz değerli okurlarımız için...
Suret-i Aşk PDF Oku
![Suret-i Aşk PDF Oku](https://pdfdeposu.net/wp-content/uploads/2024/04/wi220-2276.jpeg)
Suret-i Aşk PDF oku, PDF kitap depomuzda, Erol Kasırga tarafından kaleme alınan Suret-i Aşk isimli kitabı siz değerli okurlarımız için hazırladık. 9786257038188 dilinde ve Kitap Kağıdı ebatında basılan ayrıca TÜRKÇE sayfadan oluşan Suret-i Aşk kitabı 376 olarak yayınlanmıştır. Suret-i Aşk kitabını 08.12.2021 numarası ile orijinalliğini sorgulayabilirsiniz. Suret-i Aşk PDF Oku.
Suret-i Aşk PDF Oku
Parka doğru yürümeye başladık. Bacaklarımı hissetmiyordum, etrafımdaki bütün sesleri, çok uzaklarda veya bir rüyanın içindeymişim gibi işitiyordum.
Caddenin daracık kaldırımında Paşalimanı parkına doğru yürürken, nereden estiği belli olmayan ılık bir rüzgâr, önce onun sıcaklığını yalayıp aldı götürdü ve beyaz bir martının kanatlarına takıldıktan sonra, getirip heyecandan titreyen bedenime yayarak bıraktı ve ardından o rüzgâr, başka masallara doğru esip gitti. İşte o an, ruhumda yoğun bir mutluluk özlemi duydum.
Bir fotoğrafa âşık olmuştum. Günlerce bir hayalin peşinde koşup durmuştum. Şimdi yanımdaydı. Aynı fotoğrafın, aynı hikâyenin içindeydik. Birlikte yürüyorduk. Hayatın merkezindeydik. Başka hiç kimseleri görmüyor, duymuyordum. Sadece ikimiz vardık, bir de İstanbul mavisinin büyüleyici güzelliği.
Merdivenlerden inip parka girdiğimizde, baharın tüm renkleri, sesleri ve aydınlığı karşıladı bizi. Sanki aramızda önceden sözleşmiş gibi, hiç konuşmadan boş bir banka oturduk. Bir süre usulca önümüzden geçen vapurları ve vapurların arka güvertesinden atılan simit parçacıklarının peşinden giden martıları izledik. Yazıya dökülmemiş bir masalın içindeki kahramanlar gibi saf ve çocuksuyduk.
“Ne güzel mavi bir gün.” dedi başını kaldırıp bana bakmadan.
“Güneş bile masmavi.”
“İstanbul mavisi.” dedim.
O sırada göz göze geldik.
Caddenin daracık kaldırımında Paşalimanı parkına doğru yürürken, nereden estiği belli olmayan ılık bir rüzgâr, önce onun sıcaklığını yalayıp aldı götürdü ve beyaz bir martının kanatlarına takıldıktan sonra, getirip heyecandan titreyen bedenime yayarak bıraktı ve ardından o rüzgâr, başka masallara doğru esip gitti. İşte o an, ruhumda yoğun bir mutluluk özlemi duydum.
Bir fotoğrafa âşık olmuştum. Günlerce bir hayalin peşinde koşup durmuştum. Şimdi yanımdaydı. Aynı fotoğrafın, aynı hikâyenin içindeydik. Birlikte yürüyorduk. Hayatın merkezindeydik. Başka hiç kimseleri görmüyor, duymuyordum. Sadece ikimiz vardık, bir de İstanbul mavisinin büyüleyici güzelliği.
Merdivenlerden inip parka girdiğimizde, baharın tüm renkleri, sesleri ve aydınlığı karşıladı bizi. Sanki aramızda önceden sözleşmiş gibi, hiç konuşmadan boş bir banka oturduk. Bir süre usulca önümüzden geçen vapurları ve vapurların arka güvertesinden atılan simit parçacıklarının peşinden giden martıları izledik. Yazıya dökülmemiş bir masalın içindeki kahramanlar gibi saf ve çocuksuyduk.
“Ne güzel mavi bir gün.” dedi başını kaldırıp bana bakmadan.
“Güneş bile masmavi.”
“İstanbul mavisi.” dedim.
O sırada göz göze geldik.
Mavi kirpiklerinin altında ela gözlerini açmış, senelerdır tanıdığı birine bakar gibi bakıyordu bana. Bakışı öyle tatlı, öyle çocuksuydu ki, aşkla baktım ona. Ama gözlerini kaçırdı benden.
Kısa bir sessizlik oldu aramızda.
YAZAR BİLGİSİ
YORUMLAR